สนร. เยอรมนี ขอแสดงความยินดีกับ น.ส. พรพิมล แสงแก้ว นทร. โอดอส รุ่นที่ 3.1 ที่สำเร็จในการศึกษาในระดับปริญญาตรี

สวัสดีค่ะ หลังจากสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี ดิฉันก็ได้มีโอกาสใช้พื้นที่นี้มาแบ่งปันประสบการณ์ต่างๆตลอดระยะเวลาที่ศึกษาในประเทศเยอรมนีค่ะ

ก่อนการศึกษาในระดับมหาวิทยาลัยเราได้ใช้เวลา 2 ปี ในการเรียนภาษาเยอรมันและศึกษาในโรงเรียนเตรียมมหาวิทยาลัยแน่นอนว่าสิ่งที่สำคัญที่สุดในการเรียนที่นี่ คือ ภาษาเยอรมันค่ะ ในช่วงเวลานี้เราจะมีเวลาว่างจึงมีโอกาสได้เจอเพื่อนใหม่ๆ จากหลายประเทศ การได้ออกไปเที่ยวกับเพื่อนหรือไปทำกิจกรรมร่วมกันเป็นการพัฒนาภาษาที่ดีมากๆ การที่เรามีทักษาะภาษาเยอรมันที่ดีนั้นจะช่วยให้การเรียนในมหาวิทยาลัยง่ายขึ้นสำหรับฉันในช่วง 2 ปีแรก ฉันยังไม่กล้าออกจาก Comfort Zone ของตัวเอง ฉันได้ใช้เวลาส่วนมากอยู่กับเพื่อนคนไทยด้วยกัน แน่นอนว่าเป็นช่วงเวลาที่พอมองย้อนกลับไปก็ทำให้ฉันยิ้มได้เสมอ เราได้ช่วยกันเรียน และสนับสนุนกันในทุกๆ ด้าน แต่มันทำให้ทักษะการพูดภาษาเยอรมันของฉันพัฒนาค่อนข้างช้า

พอเริ่มระดับมหาวิทยาลัยฉันจึงตัดสินใจที่จะออกจาก Comfort Zone ของตัวเอง ด้วยการเลือกเรียนคณะและมหาวิทยาลัยที่ไม่มีคนไทยเลย แน่นอนว่าฉันได้ใช้ภาษาเยอรมันมากขึ้น ผ่านไปแค่ไม่กี่เดือนทำให้ฉันเห็นการพัฒนาด้านภาษามากขึ้นทีเดียว ฉันจึงตระหนักได้ว่าการเรียนภาษาสิ่งที่สำคัญที่สุดในการพัฒนาทักษะคือการได้นำมาใช้ให้บ่อย นอกจากภาษาแล้วสิ่งที่สำคัญมากพอๆ กันสำหรับฉันในการเรียนมหาวิทยาลัยคือ “เพื่อน” ค่ะ เพราะช่วงแรกฉันยังไม่สามารถเข้าใจเนื้อหาทั้งหมดของการสอน การมีเพื่อนเยอรมันจะช่วยแบ่งเบาภาระเราในด้านการเรียนได้มากเพราะเพื่อนสามารถอธิบายเนื้อหาที่เราไม่เข้าใจในห้องเรียนได้ รวมทั้งจุดสำคัญที่จะออกข้อสอบที่เราได้มาแชร์หรือติวหนังสือก่อนสอบด้วยกันและเพื่อนก็จะดึงเราไปด้วยกันและนี่ก็เป็นอีกหนึ่งแรงผลักดันในการเรียนให้ฉันด้วย อีกหนึ่งโอกาสสำคัญที่ฉันได้รับในระดับมหาวิทยาลัยคือ “การค้นหาตัวเอง” เนื่องจากหลายๆ มหาวิทยาลัยมีหลับสูตรฝึกงานเป็นเวลา 1 เทอม ฉันคิดว่ามันเป็นโอกาสที่ดีที่จะได้เรียนรู้สิ่งใหม่ๆ นอกห้องเรียน ได้ลองทำในสิ่งที่เคยคิดอยากทำ ทำให้เรารู้ว่าสิ่งนั้นคือสิ่งที่เราต้องการจริงๆ หรือไม่ ถ้าใช่ก็ถือว่าเรามาถูกทาง ถ้าไม่ใช่มันทำให้เรารู้ว่าครั้งหน้าเราควรเดินไปทางไหนแน่นอนว่าการมาศึกษาในต่างประเทศ เราต้องมีการปรับตัวในหลายๆ เรื่อง มีความเครียดที่แวะเข้ามาบ่อยเหมือนเป็นเพื่อนสนิท และสิ่งที่มันทำให้ฉันผ่านมาได้คือกำลังใจค่ะ ทั้งจากเพื่อน คนรอบข้าง และครอบครัว แต่กำลังใจที่สำคัญที่สุด คือกำลังใจจากตัวเราเองค่ะ การให้กำลังใจตัวเอง มันมักจะทำให้ฉันเข้มแข็งขึ้น และผ่านอุปสรรคนั้นไปได้ค่ะ

สุดท้ายนี้ดิฉันขอขอบคุณท่าน อทศ. และ พี่ๆ สนร. เยอรมนี ทุกท่าน ที่คอยให้คำปรึกษา ให้ความช่วยเหลือ รวมทั้งการสนับสนุนในด้านต่างๆ ตลอดระยะเวลาที่ศึกษาในประเทศเยอรมนีค่ะ